Groundhopping > Overige landen

Voetbal in - het land van de rijzende zon - Japan

(1/8) > >>

Nort:
Voetbal in Japan
Japan blijft voor groundhoppers toch wel onbekend terrein en dat is natuurlijk niet vreemd. De afstand, de taal en de cultuur zorgen voor barrières en verder dan een artikel in het ‘Staantribune’ magazine en vier posts op dit forum (http://www.groundhopping.nl/index.php?topic=906.msg19983#msg19983) komt het Japanse voetbal doorgaans niet in Nederland. En dat terwijl de Japanse (voetbal)cultuur bijna 180 graden verschilt met onze Nederlandse gebruiken. Alleen daarvoor is een bezoek aan Japan en het voetbal al een geweldige ervaring.

Dat ik in aanraking ben gekomen met het Japanse voetbal is puur toeval en komt doordat mijn werkgever zich wel richten op de Japanse markt. In die hoedanigheid bracht ik vorig jaar een bezoek aan Japan en een voetbalwedstrijd mocht daarin natuurlijk niet ontbreken. Dat werd, mede door het wedstrijdverloop, een van mijn meest memorabele wedstrijden. Het was indrukwekkend (en natuurlijk ook weer logisch) om te zien hoe de Japanners hun cultuur mee nemen naar het voetbal en dat was zo anders dan hoe wij voetbal beleven.

Ook dit jaar staat een bezoek aan het land van de rijzende zon op het programma, alleen is de competitie dan al helaas afgelopen. Gelukkig vallen de werkzaamheden precies in de week van het WK voor clubteams, waardoor er toch nog voetbal op het programma staat.

WK voor clubteams
Voor het WK van clubteams geldt hetzelfde als voor Japan, het krijgt nauwelijks aandacht in Europa en dat komt mede doordat het WK altijd in verre oorden wordt georganiseerd (buiten Europa). Oké, jaarlijks wordt de samenvatting van de finale in het sportjournaal meegenomen maar dat is het dan ook gelijk. Behalve de fans van de deelnemende clubs kan niemand het schelen wie de prijs wint en dat is ook op toepassing van mij, tot nu toe dan.

Het WK voor clubteams vindt plaats van 8 december t/m 18 december en de 6 kampioenen van elk continent (Europa, Noord/centraal-Amerika, Zuid-Amerika, Afrika, Azië, Oceanië) + kampioen van het organiserende land strijden om de wereldcup. De kampioen van Oceanië speelt eerst een kwalificatie wedstrijd tegen de kampioen van het organiserende land.

De winnaar strijd samen met de kampioenen van Noord/Centraal-Amerika, Afrika en Azië om een plek in de halve finale. Daarin treft de winnaar, de kampioen van Europa of Zuid-Amerika (zij stromen pas in bij de halve finale). De winnaars spelen in de finale tegen elkaar en de verliezer spelen de troostfinale.

Het toernooi wordt gespeeld in twee stadions, Osaka en Yokohama, waarbij zowel de kwartfinales als ook de troost en de grote finale op dezelfde dag in het zelfde stadion worden gespeeld. Je kunt dus op twee speeldagen alle teams (behalve de verliezer van de kwalificatie wedstrijd) en beide stadions bezoeken.

Gezien mijn werkzaamheden exact tussen deze twee speeldagen inliggen (een betere planning kan niet) is het plan om zowel de kwartfinales als de finales te bezoeken. Kaartjes voor de kwartfinales zijn al in bezit en voor de finale moet ik wachten op de volgende verkoopronde. Al gaat dat vast goed komen.

Blog
In de komende periode ga ik proberen wekelijks een bericht te plaatsen m.b.t. het WK voor clubteams en het voetbal in Japan. In december volgen de verslagen van het toernooi en probeer ik ook wat te schrijven over de Japanse cultuur (het liefst in combinatie met voetbal).

Robbie:
Wat mooi! Ik kijk al uit naar je verslagen. Ik weet niet of je het gelezen hebt, maar in het laatste nummer van Staantribune staat een verhaal over Japan.

Jehoentelaar:
Heel vet! Ben benieuwd naar de updates. :)

Nort:

--- Citaat van: Robbie op okt 13, 2016, 13:01:26 ---Wat mooi! Ik kijk al uit naar je verslagen. Ik weet niet of je het gelezen hebt, maar in het laatste nummer van Staantribune staat een verhaal over Japan.

--- Einde van citaat ---
Klopt, heb ik gelezen!

Nort:
Hoofdstuk 1: Intercontinental Cup

Ontstaan Intercontinental Cup
Hoewel clubs zo nu een vriendschappelijke wedstrijd speelde, werd het internationale club voetbal pas in 1955 ingevoerd met de Europa Cup en het werd een doorslaand succes. Al snel volgde de Zuid-Amerikaanse voetbalbond (CONMEBOL) het voorbeeld van de Uefa en kwam met een eigen competitie genaamd ‘Copa Libertadores’ en kende in 1960 haar eerste editie. De Braziliaanse voetbalpresident, Havelange, zag commerciële mogelijkheden in een jaarlijkse wedstrijd tussen de winnaar van Europa en Zuid-Amerika en zo kwam de Intercontinental Cup tot stand, nog voordat de eerste editie van de Copa Libertadores was afgelopen. Het concept was simpel, beide ploegen spelen een keer uit en een keer thuis en indien nodig zou er een ‘replay’ volgen.

Voor de eerste editie mocht het Europese Real Madrid het opnemen tegen het Uruguayaanse Peñarol. In Montevideo werd het 0-0, maar in de return liet Real Madrid, voor het oog van 100.000 toeschouwers, niets heel van Peñarol en won met liefst 5-0. Als trotse winnaar van de cup, dacht Real Madrid het predicaat ‘kampioen van de wereld’ te mogen gebruiken, maar dat was tegen het zere been van de FIFA.

Mislukte machtsgreep van de FIFA
Na het eerste toernooi greep de FIFA, zoals nog steeds, hardhandig in en eiste de toernooi organisatie op zich met deelnemers van over de hele wereld. De CONMEBOL en UEFA waren not ‘impressed’ en sloegen het aanbod in de wind. In de hoop dat beide bonden alsnog overstag zouden gaan, dreigde de FIFA de Intercontinental cup te verbieden. Zo ver kwam het niet, maar de wedstrijden moesten wel aangemerkt worden als ‘vriendschappelijk’ en werden niet officieel erkend door de FIFA.

Wantoestanden
Dat waren echter niet de eerste, en ook zeker niet de laatste, problemen die de Intercontinental cup moest zien te overwinnen. Tijdens de jaren ’60 waren vooral de Argentijnse en Uruguayaanse clubs niet vies van gemeen spel, wat de Braziliaanse clubs deed besluiten om zich terug te trekken van zowel de Copa Libertadores als de Intercontinental Cup.

Maar behalve Brazilië hadden ook de Europese clubs veel last van de verkapte oorlogsvoering door de Zuid-Amerikaanse landen. Zowel Celtic, Manchester United als AC Milan werden fysiek en mentaal bejaagd door alles en iedereen. Fans, spelers en zelfs bestuursleden hadden er letterlijk alles voor over om die prestigieuze beker te winnen. Pas nadat de internationale pers zich er mee begon te bemoeien, kwam de Argentijnse dictator in actie en deelde schorsingen uit tot liefst 30 jaar.

De bril van Joop van Daele
Tekenend voor de Argentijnse praktijken zijn de gebeurtenissen rondom de bril van Joop van Daele. Nadat de heenwedstrijd in Buenos Aires, mede door doelpunt van Joop, in 2-2 was geëindigd, werd de return in de Kuip gespeeld. Nadat Joop van Daele Feyenoord in die wedstrijd op voorsprong bracht, vonden de Argentijnen het welletjes geweest. De bril van Joop werd afgekapt, doorgegeven en uiteindelijk kapot gestampt.

Mede door deze actie zag Ajax af van haar deelname in 1971, maar ging een jaar later alsnog overstag om mee te doen. In Argentinië merkt Ajax aan den lijve waarom ze een jaar eerder nog hadden afgezien van deelname. Schoppartijen, bedreigingen en intimidaties waren aan de orde van de dag. De Intercontinental Cup wordt wel gewonnen, maar vanwege alle gebeurtenissen zag Ajax een jaar later opnieuw af van deelname. Steeds meer clubs volgden het voorbeeld van Ajax en zowel in 1975 als 1978 werd de Intercontinental cup niet eens gehouden.

Ondanks vele pogingen om het toernooi in leve te houden, dreigde het op een fiasco uit te lopen. In 1979 zaten er bij Malmö – Olimpia nog geen 5.000 supporters op de tribune en daarmee stevende het toernooi op zijn laatste jaargang af. Immers, moest er door de organisatie elk jaar geld bijgelegd worden om de wedstrijden nog te organiseren.

Volgende week: Hoe Toyota en Japan de wereldcup van een ondergang behoedde.

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

Naar de volledige versie