Auteur Topic: Grays Athletic - Exeter City & mijn eerste afgelasting  (gelezen 2161 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Joost

  • Berichten: 7983
Grays Athletic - Exeter City & mijn eerste afgelasting
« Gepost op: feb 18, 2008, 15:29:19 »
Helaas voor ons ging de Sheffield-derby niet door omdat United zonodig een FA Cup-run moet neerzetten, het is ze gegund maar wel jammer. Hierdoor zou ik van 29 december tot half maart geen wedstrijdjes meer in Engeland zien, das iets te lang vond ik zelf. Grays-Exeter is daarom een mooie vervanger voor de Sheffieldderby. Nog mooier werd het toen Crawley-Kidderminster op zondag werd gezet en ik dus gelijk een dubbel kon doen.
Met Ad-Cafc en SJ mocht ik meerijden naar Londen want zij gingen Charlton-Watford bezoeken nadat ze mij op North Greenwich hadden gedumpt. Na een klein stukje met de metro naar West Ham wachtte daar de trein naar Grays die er 28 minuten over zou gaan doen. De route loopt door Oost-Londen, het niet al te mooie Dagenham en stadjes die aan de inham van de Theems liggen buiten de Londense ring. Niet echt een oogverblindend landschap derhalve.


Ik voelde me gelijk thuis in Grays


Daar moeten we heen, de flats zijn prominent aanwezig


De kleine haven met aan de overkant Gravesend


Spot de floodlights

Ruim anderhalf uur voor de wedstrijd zou beginnen kwam ik aan in Grays. Het stadje telt ruim 36,000 zielen en heet eigenlijk Grays Thurrock net als de gemeente waarin het ligt. Voor de eenvoud wordt het stadje Grays genoemd. Het heeft nauwelijks tot geen geschiedenis, een van de bekendste ex-inwoners was ene Alfred Russel Wallace die samen met Charles Darwin de evolutietheorie bedacht, hij woonde 4 hele jaren in Grays. Hoewel het dicht bij London ligt is het allesbehalve een rijke suburb. Er ligt in Grays wel een pub die in de top 10 van de beste engelse pubs ligt.



De façade


De plaatselijke FC, genaamd Grays Athletic werd opgericht in 1890 en heeft dus al een flinke historie al vond die met name plaats in de lagere regionen van de Isthmian League. In 2000 nam Micky Woodward, een lokale ondernemer, de club over. In zijn eerste jaar promoveerde Grays van de Isthmian first division naar de premier division mar daar stokte de opmars tijdelijk. In 2004 werd plek 6 behaald welke goed genoeg was om de club de nieuw opgericht Conference South in te loodsen. Woodward had nu grootse plannen en vormde de club om tot een full-profclub en met ruime afstand werd de titel binnengesleept en werd en passant de FA Trophy gewonnen. In het eerste jaar in de Conference deed Grays het fantastisch, mede door het geld van Woodward. Grays was goed genoeg voor de titel maar zag die wegglippen door een dramatische periode. Tussen speelronde 15 en 28 werden 7 van de 14 wedstrijden verloren. Tot aan speelronde 15 was niet verloren en na speelronde 28 werd alleen nog wedstrijd 46 verloren. Hierdoor pakte Accrington de titel en moest Grays in de play-offs aantreden tegen Halifax. Op The Shay werd het 3-2 voor Halifax waarna het in Grays voor een uitverkocht huis 2-2 bleef en het seizoen was afgelopen. De wederom gewonnen FA Trophy was voor spelers, fans en voorzitter nauwelijks een goedmakertje. Na dit seizoen werd de club leeggehaald. Stimson, de manager, vertrok net als vele topspelers. Het tweede jaar conference werd daardoor een dramatisch jaar waarin 4 managers de leiding over het team hadden en waarin voozitter Woodward zelf ook nog 2 wedstrijden trainer was. Plek 19 van de 24 was het eindstation en de nog gebleven toppers als  Jamie Slabber, Dennis Oli en Aaron McLean verdwijnen. McLean maakt nu furore bij Peterborough met 25 goals in 38 wedstrijden. Dit seizoen staat Grays Athletic veilig in de middenmoot maar mist het vooral scorend vermogen, van 28 goals in 28 duels wordt niemand vrolijk.



Hoewel Exeter en Grays jarenlang op een heel uiteenlopend niveau acteerden is er de laatste jaren toch wel enige geschiedenis opgebouwd. De eerste ontmoeting was in Grays in het kampioensjaar in Conf South. In de kwartfinale van de Trophy vernederde Grays de Grecians door ze met 4-1 alle hoeken van het veld te laten zien. Een seizoen later stond in Exeter op speelronde 17 de kraker tussen de nummers 1 en 2 uit de stand op het programma. Bijna 7,000 mensen trokken naar St. James Park en zagen Grays in de laatste minuut winnen.
Wederom in de FA trophy ontmoetten de ploegen elkaar voor de eerste halve finale op St. James Park waar Exeter nu wel won, met 2-1. Maar in Grays wordt het 2-0 voor de blauwen en mist Billy Jones namens Exeter een penalty in de slotminuut. Ook in de competitie won Grays eenvoudig; 3-0.
Vorig seizen werd het in Grays 2-2, Billy Jones scoorde nu wel in de laatste minuut, en in Exeter won de thuisclub met 2-1 door wederom een doelpunt van Billy Jones in de laatste minuut. Eerder dit seizoen op St. James Park scoorde Richard Logan vroeg in de wedstrijd de enige treffer.

Vanaf het stationnetje staan bordjes met de route richting stadionnetje, de gemeente heeft waarschijnlijk bedacht dat de mensen ook een beetje stad willen zien en leiden je dus via een flinke omweg. Vanaf het strand heb je een leuk uitzicht over de havens aan de andere kant en zou je in principe ook de lichtmasten van Ebbsfleet United moeten kunnen zien liggen. Ook kun je de Datrford Crossing zien liggen. Grays zelf wordt gekenmerkt door 3 grijze torenflats die je vanaf elk punt kunt zien.


De New Recreation Ground ligt ingeklemd tussen de huisjes en heeft weinig met een stadion van doen. Achter een van de doelen staat een indoorvoetbalhal met daar tegenaan een rij of 10 terracing. Aan de lange zijde een keurige kleine zittribune en achter het andere doel een terrace voor de uitsupporters. Blijft over een lange zijde waarin twee miniscule tribunetje zijn en een stukje terrace van 3 rijen met een dak. Verder wordt deze kant gekenmerkt door de aanwezigheid van flats waarin ook de kleedkamers zijn gehuisvest. Het heeft ondanks de openheid toch een best knus gevoel.




De kleedkamers

De wedstrijd was van een bedroevend niveau in de eerste helft maar ik ging toch zeer blij de rust in. Na 19 minuten schoot Wayne Carlisle namens Exeter op goal vanaf een meter of 20. De keeper leek de bal uit de korte hoek gewoon naast te duwen maar tot ieders verbazing begon Carlisle (als enige in het stadion) te juichen. Enkele seconde later drong het ook tot de spelers, manager en fans door. Zeven minuten later een diepe bal waarbij de verdediger van Grays de bal langs de uitkomende keeper kopt, Adam Stansfield rent er achteraan en maakt de eenvoudigste goal uit zijn carriere. De BBC omschreef het erg mooi: Adam Stansfield doubled the lead seven minutes later when he placed a low effort into the centre of the goal.


De terrace zou niet voller worden

Grays ging wat meer aanvallen en Marriott kon een kopbal voor onze neus over tikken. Na rust zocht Grays nog nadrukkelijker de aanval en hield Exeter dankzij Marriott, de lat en 2 van de lijn gehaalde ballen de nul. Sfeertechnisch kwam er van grayskant uit helemaal niets. De Exeterfans hielden zich voornamelijk bezig met het dissen van de keeper na zijn twee blunders en met de mensen op de balkons. ‘You’re just a chav with a balcony’.


De zon ging onder en de wedstrijd teneinde waardoor het best frisjes werd. De wandeling naar het station duurde nu slechts een minuut of vijf. Ik ging overnachten in Catford maar arriveerde daar veel te laat omdat de DLR was afgesloten. Mijn hospita had ook nog twee chinese meisjes te gast, beide leken 16 maar waren 36, getrouwd en al moeder. Ze waren lerares op een Universiteit en met de kinderen van een klas hadden ze heel Groot-Brittanië gedaan in twee weken. Een van de dames was met van der Sar op de foto geweest en was daar behoorlijk trots op.

Offline Joost

  • Berichten: 7983
Re: Grays Athletic - Exeter City & mijn eerste afgelasting
« Reactie #1 Gepost op: feb 18, 2008, 15:29:53 »
’s Ochtends lekker kunnen uitslapen en toen op weg naar Crawley. Dat stadje is wel een redelijk rijke suburb ten zuiden van Londen op steenworp afstand van Gatwick Airport. Slaapstad is de enige juiste benaming voor de stad. Hoewel het een flink oude stad is woonden er in 1945 nog maar 7,500 mensen. Twee jaar later werd het aangemerkt als ‘New Town’ en thans wonen  er 100,000 mensen. Ik kwam er 70 minuten voor kick-off aan en wandelde in het zonnetje 20 minuutjes naar het stadion. Daar aangekomen was het nogal rustig. Niet gek aangezien er vaak met moeite 1,000 toeschouwers komen en de wedstrijd tegen Kidderminster nu al om des keizers baard gaat. Ook de gates waren nog dicht en ik belde erkaa met de vraag hoe lang ze nog moesten rijden. Zij waren vanuit Cheltenham vertrokken ’s ochtends en ik zou mee terug rijden. Net nadat ik had opgehangen liep ik een hoek om en vond daar een luxe pub onder het stadion met een bord: refs decision, game off. Slechte grap dacht ik nog maar het bleek echt zo te zijn. De scheidsrechter was om 12 uur gekomen en had het veld te bevroren gevonden. Ik denk eerder dat zijn vrouw niet blij was dat de wedstrijd naar zondag was verzet en dat hij het verplicht moest afgelasten om ze naar de Ikea te kunnen gaan.


Crawleys inwoneraantal






Erkaa werd op de hoogte gesteld en ook in de auto waren ze stomverbaasd net als alle mensen die gewoon arriveerden. Een vriendelijke clubman wilde ons wel even de binnenkant laten zien waar nu het eerste team oefende tegen de reserves op een prima veld. We zagen er nog twee goals waarbij de eerste uit penalty. Na 5 minuten was dit ook wel prima en gingen we weer weg.






Daar hadden wij lekker in het zonnetje moeten staan

Besloten werd om de toeristische route te nemen richting Dover en onderweg De Dripping Pan in Lewes aan te doen. Erg leuk, oude stadje dat Lewes! Ook Hastings genoot van het schitterende weer en om half 11 waren we weer in Weert.