Auteur Topic: De Klokke  (gelezen 4569 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Han

  • Berichten: 1992
De Klokke
« Gepost op: apr 06, 2008, 22:53:37 »



Als revolverhelden, desperado’s, illegale casinopikeurs, snuifconcubines, variété-gigolo’s en gemankeerde gouddelvers eenmaal voorgoed de wijk hebben genomen rest een wildwestdorpje waar het gecorroseerde uithangbord van de lokale barbier in de wind krakend en piepend, zachtjes en melancholiek het verleden neuriet. Op de verlaten benzinepomp rust een gier. Een gevleugeld silhouet, gebeeldhouwd tegen het jagende zwerk. Apocalyptische desolatie.
 
Er gaat een ontegenzeglijk, welhaast hallucinerende werking uit van verval. Beeldende historie zingt en verleidt als een aanlokkelijke Lorelei-sirene.

Ik heb een enigszins merkwaardige en bijna occulte voorkeur voor gebouwen en constructies die zijn aangevreten door de cariës der epoques. Ruïne-erotiek. Een in staat van verval geraakte papiermolen waarvan de wieken zijn gekort; of een naargeestige touwslagerij met louter gescherfde ramen in gehoutwormde sponningen; of een kunstmatige in leven gehouden ground waarop door projectontwikkelaars nog geen euthanasie is gepleegd met een levensbeëindigende nieuwbouwelixer. Ik kan daar begeesterd en transfixed van geraken. Stadion-voodoo.

België is een connaisseurswalhalla voor vergane champs elysées. Contradictio in terminis.

Het epicentrum is Brugge. Brugge was toen nog een bruisende stad met als seismologisch ijkpunt De Klokke. Club Brugge. 

Club Brugge’s verblijf op De Klokke zit als interbellum ingeklemd tussen het Ratteplein, stammend uit 1891 en verlaten in 1912, en het Oympiastadion dat in 1975 werd betrokken. The rest is history. Wat rest is history.



















Strangely Devoted or Mentally Disturbed