Auteur Topic: Tijgers in een ovaaltje  (gelezen 1970 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline TeeZee

  • Berichten: 3452
  • Geslacht: Man
    • GroundhoppersNet
Tijgers in een ovaaltje
« Gepost op: apr 09, 2008, 19:25:16 »
Hull City v Middlesbrough – FA Cup R3 – 6 Jan 2007

Het eerste weekend van 2007 was een tussendoortje. Een weekendje tussen het werk door om precies te zijn. Vrijdag stond ik al om 5:00 op, terwijl de eurotunnel pas geboekt stond om 21:36 die avond. Er moest eerst gewerkt worden. ’s Middags rond 17:00 zou chocovla mij dan ophalen bij het befaamde bushokje om verder te crossen richting Calais. Twee overnachtingen, twee wedstrijden en zondag- op maandagnacht thuiskomen zouden dan voorafgaan aan een avonddienst op de maandag.


De vaste PIN-plek bij de Thurrock services accepteert geen buitenlandse pinpassen meer sinds een andere maatschappij de cashmachines daar beheert. Gelukkig blijkt er nog een veel betere optie te zijn in hetzelfde gebied. Het is slechts een andere afslag op dezelfde rotonde voor Thurrock om bij het zogenaamde Lakeside Shopping Centre (zie ook deze link) te komen. Dit winkelcentrum laat zich goed vergelijken met Hoog Catherijne en naast werkende pinautomaten vind je hier ook o.a. WHSmith, Waterstones en winkeltjes die versnaperingen verkopen. En o ja, West Ham United heeft er een clubshop.




De Thurrock Services werden ondanks dat toch bezocht omdat de Travellodge zich daar bevindt en daar zouden we de eerste nacht blijven. Mijn kamer was wegens verbouwingen alleen te bereiken door via de personeelsingang van de winkeltjes te gaan. Lastig en irritant, maar verder was het prima te doen. Het geluid van de snelweg was niet meer zo aanwezig zodra je je bed instapte. De volgende ochtend werd het Lakeside Shopping Centre bezocht om te kunnen ontbijten. Chocovla dacht een warme capucchino te bestellen, maar kreeg ironisch genoeg een warme chocoladevla met slagroom.

Wegwerkzaamheden zijn er nog steeds genoeg in Engeland, maar opvallend genoeg was het erg rustig op de wegen. Dit zou tot aan de terugreis op de volgende dag zo blijven. Blind rijdend op de BeckerBecker werd een wel erg touristische route gevolgd richting The Dullest Place in England: Hull. Een kwalificatie die wat mij betreft geen opgeld meer doet sinds het centrum is opgeknapt. Chocovla had netjes de postcode van Hull City ingevoerd die hij had overgenomen van de Football Grounds Guide van Duncan Adams. We kregen wel argwaan toen we er volgens het navigatiesysteem bijna waren en de floodlights van Boothferry Park opdoemden. Gelukkig wisten we dat het KC er niet al te ver vandaan lag en dat werd dan ook zonder enige hulp toch gevonden.

Natuurlijk hadden we geen parkeerpas en werden we doorgestuurd naar een betaalde parkeerplaats even verder op. We besloten achter een Middlesbroughauto aan te rijden. Dat was een slechte beslissing, aangezien deze boro’tjes wel erg ver weg reden. We keerden dus om en vonden vrij snel de parkeerplaats waar we strategisch parkeerden om snel weg te kunnen komen. Of nee, ik jok. We hadden helemaal geen haast en pleurden de Peugot 206 lukraak neer op de grote parkeerplaats.


Het KC staat op het terrein van het vroegere The Circle en zelden zal het traditionele rondje zo rond zijn geweest. Alleen jammer dat het KC zo ontzettend lelijk is van buiten. Het heeft wel hele aparte pilaren waar turnstiles in zitten. Ik kan niet zo goed uitleggen wat ik daar mee bedoel, maar chocovla heeft er volgens mij een foto van gemaakt. Binnen was het al net zo’n Madejski-kloon. Rond, ovaal, symetrisch en modern. Ja, ik weet het. Een van de tribunes is net iets hoger en heeft een ietwat opbollend dak. Ja, er zit blauwe neonverlichting aan de onderkant van de daken. Ja, het KC heeft een leuke floodlight. Maar de andere floodlights zijn geintegreerd en verder is het een saaie betonnen 145-in-een-gros-bak.


Onze zitplaatsen zaten bijna vooraan en we hadden zeeën van ruimte. Ik verwachte er helemaal niets van en ging er eens lekker voor zitten. En zoals het dan vaker gaat, krijg je een leuke wedstrijd voorgeschoteld. Hull speelde goed en kreeg kansen tegen Boro. De eerste helft vloog voorbij en ik vond het ondanks de onvermijdbare 0-0 een leuke wedstrijd. De stadionomroeper toverde enkele leuke tussenstanden bij andere wedstrijden uit de speakers terwijl er een quiz voor kinderen plaatsvond op het veld. Het kind uit Middlesbrough kreeg alle antwoorden als spreekkoor voorgezegd door het uitverkochte uitvak, wat erg grappig was.


Chocovla keek in de rust steeds jaloerser naar mijn handschoenen en vroeg zich af of hij achteraf zichzelf kon wijsmaken dat het wel wat heeft om het zo koud te hebben in zo’n rukbak. Zijn geluk was dat de wedstrijd steeds vermakelijker werd en de sfeer toenam. Boro kwam op voorsprong en dus brulde het uitvak dat de tijgertjes nu niet meer aan het zingen waren. Dik verdiend maakte Hull even later de gelijkmaker, wat het thuispubliek deed besluiten om hun gerespecteerde tegenstander erop te wijzen dat zij nu toch ook wel erg stil waren. Uiteindelijk was iedereen tevreden met mijn derde 1-1 op rij, al denk ik dat Hull zeker kansen had om te kunnen winnen. Accrington Stanley v Huddersfield blijft vooralsnog de enige FA Cupwedstrijd waar de favoriet werd uitgeschakeld in mijn aanwezigheid.


De beste speler op het veld was voor mij Abel Xavier van Middlesbrough. Deze speler werd om voor mij onbekende redenen vrijwel de hele wedstrijd uitgejouwd door het Hullpubliek. Van de kant van Hull viel vooral de nummer 11, Jon Parkin op. In de eerste helft deed deze slechte uitvoering van Jan Vennegoor of Hesselink werkelijk níets goed. De scheids was deze middag een premiershipbekende: Rennie.


Tevreden na het zien van een leuke bekerwedstrijd (het heeft toch nog steeds iets extra’s) wachten we geduldig tot we het parkeerterrein konden afrijden. De tweede Travelodge van dat weekend lag bij Manchester Airport en is misschien wel de beste die ik tot nu toe heb bezocht. Staat dus mooi in mijn lijstje van “Doing the Travelodges”. Je kunt er ’s avonds ook eten, maar dat is geen aanrader. Een bord nacho’s ter grootte van de Mount Fuji (waarschijnlijk alle restjes van die dag) gevolgd door een koude kipsalade met zure dressing deden mij bijna verlangen naar de Pizza Hut. Dat de volumeregelaar van mijn tv het niet deed en het hoge geluidsniveau mij deed besluiten om geen MOTD te kijken was op zich niet zo erg, zondag zou een lange dag worden dus ik kon wel wat slaap gebruiken.


Samenvattend: saaie bak, leuke cupwedstrijd, goede sfeer en dramatisch eten.
Hull v Middlesbrough: 1-1, attendance: 17520 (helaas ruim onder het seizoensgemiddelde). De laatste ontmoeting tussen deze twee clubs was in 1991 in de tweede divisie. Toen werd het 0-0.