Auteur Topic: Hoe het was  (gelezen 895774 keer)

0 leden en 3 gasten bekijken dit topic.

Offline Jef400

  • Berichten: 1193
Re: Hoe het was
« Reactie #5745 Gepost op: feb 15, 2020, 11:02:18 »
Nou Terneuzen-Delfzijl vind ik toch wel een afstandje hoor. Zelfs voor internationale begrippen ;-)

Offline Nort

  • Berichten: 2368
Re: Hoe het was
« Reactie #5746 Gepost op: feb 17, 2020, 17:58:06 »
Alloa Athletic 0-0 Dundee United
Nadat de geplande trip naar Workington begin januari op het laatste moment geen doorgang kon vinden, werd er een nieuwe datum ingepland met als bonus Alloa Athletic – Dundee United. Waar ik eerst opgelucht adem kon halen dat storm Ciara een week eerder over het VK raasde, volgde er al snel nieuwe berichten over storm Dennis. Alsof moeder natuur nog een rekening te verheffen heeft met het land dat twee weken eerder de EU verliet. Waar storm Dennis voor Nederland een storm in een glas water zou worden, was dat in het VK wel anders.

In de aanloop naar zaterdag volgden de weerswaarschuwingen in rap tempo elkaar op en voor de county van Workington, Cumbria, moest men rekening houden met overstromingen. Behalve de wedstrijd leek het me ook steeds minder verstandig om af te reizen naar een gebied waar het openbaar vervoer wel eens stil kon komen te liggen. Op zaterdag waren er wel wat alternatieven in Schotland en daar leek het weer enigszins mee te vallen.

Op vrijdag lag Schotland al bedekt onder een groot regendek en zat er niet meer in dan een boek te lezen in de kroeg. Om het stadion van Alloa nog bij daglicht te kunnen vincken, trok er in de namiddag al heen en stond er een deur open. Het stadion heeft een leuke en tegelijkertijd aparte mix van de tribunes. Zo kent het een wat vreemde hoofdtribune, een overdekte mini staantribune, wat onoverdekte rijen beton en een tijdelijke tribune die er al een jaar of tien staat. Op de achtergrond waren de besneeuwde heuveltoppen nog zichtbaar wat het geheel afmaakte.

Met Dundee United kwam er een grote meneer uit de Championship op bezoek en die namen langzaam bezet van het kleine stadje. De Alloa fans waren in de numerieke minderheid en waren dat later in het stadion ook. De aanstaand kampioen van de Championship had weinig zin om het Alloa, dat 90 minuten lang een pompen of verzuipen tactiek toepaste, echt moeilijk te maken. Het werd daardoor een erg matte wedstrijd, waarbij mijn drie achterbuurmannen voor het vermaak zorgden. Ze hielden een onderlinge wedstrijd om zoveel mogelijk scheldwoorden in een zin te proppen en je was ‘af’ als er geen scheldwoord in voorkwam. Vooral het woord fuck en bastard waren populair. De zin ‘’nail him’’ werd steevast uitgeschreeuwd zodra een United speler aan de bal kwam. De avond eindigde zoals die begon, met een 0-0 en een onvervalste stortbui.

Onderweg terug naar Glasgow kwam het onvermijdelijke nieuws dat Workington definitief was afgelast. Niet vanwege een watterlogged pitch, maar door de regionale competitie omwille van de veiligheid. Als 2e keus voor de zaterdag werd het Motherwell – St. Mirren met wat bekenden in het uitvak. Althans, al storm Dennis zich een beetje kon inhouden.

Cumbernauld reserves 4-2 Machan United reserves
Op zaterdag ochtend werd het verschrikkelijke Broadwood Stadium nog gevinckt met een wedstrijd van de Cumbernauld Colts Reserves. Volgens m’n maat konden daar nog wel een tiental supporters komen. Het werden er uiteindelijk vijf. Drie van ons gezelschap en twee andere vinckers. Eentje met 7.000+ stadions en een UEFA meneer die graag tribunes afkeurt en boetes uitdeelt als men met hun grote teen op de trap staat. Normaliter laat ik z’n wedstrijdjes graag aan me voorbij gaan en bezoek ik alleen wedstrijden van 1ste elftallen en nu snap ik ook wel weer waarom.

Workington - Mossley, Motherwell - St. Mirren Airdrieonians 2-0 Clyde
Ondertussen was storm Dennis aan land gekomen en gooide hij een bak regen uit de lucht waar je u tegen zegt. In 36 uur tijd werd er net zoveel regen verwacht als er normaliter in de hele maand februari valt. Mijn angst voor een P-P bij Motherwell werd dan ook steeds groter. Op Twitter ontstond er ook een school voorbeeld van hoe een afgelasting in de praktijk in z’n werk gaat.

10:55 ‘’The pitch is wet, but playable as it stands. It has been spiked during the week & lying open to try & mitigate the volume of rain. However, the forecast is for very heavy wind/rain, which could make things difficult. No inspection planned atm, but if that changes, I’ll update…’’

11:30 ‘’Inspection is now set for 12.30 pm. Pitch is currently still playable as I type this, but with the train now falling quite heavy and the wind starting to gust, we wanted to try and get an early view from the match official. Again, we’ll keep you updated.’’

12:48 ‘’Sadly it has beaten us. Pitch was still in a playable spot at the inspection, but the clubs, the official & the SPFL collectively looked at the forecasts, taking everything into account & decided to postpone. Sorry for any inconvenience.’’

Bij de laatste bericht hadden we Motherwell en de plaatselijke Wetherspoon al lang en breed bereikt en ging het bericht van de afgelasting gepaard met een dubbele whisky. Nu ben ik alles behalve een man van de sterke drank en moest ik voor de 2e keer het glas te zien wegmoffelen. Terwijl de rest van de St. Mirren aanhang hun drankgelach in Glasgow voorzette, had ik de beschikking over een privé chauffeur die me naar Airdrieonians bracht. Het enige alternatief waarvan de wedstrijd wel zeker doorging. Met dank aan dat verafschuwde kunstgras.

In een kwartiertje reden we naar het Excelsior stadium, dat samen met St. Mirren Park en het Broadwood Stadium in een race is om tot lelijkste stadion van Schotland benoemd te worden. Vier identieke zijdes met allemaal dezelfde stoeltjes. Van buiten is het net zo lelijk als van binnen en de stadion autisten worden hier absoluut niet vrolijk van. Dat gold ook voor de social-club, waarbij je bier in de vorm van een blik krijgt en ze een gesigneerd Ajax shirt aan de muur hadden hangen. Met die ongastvrijheid besloten we maar plaats te nemen in het uitvak. Een slechte keuze, want Clyde ging kansloos met 2-0 onderuit.

De trip werd afgesloten met een kroegentocht, waarbij de beveiliging niet in elkaar werd geslagen, we de wc’s gebruikten waarvoor die bedoeld waren en alle verkeersborden in de grond bleven. Samen met storm Dennis vloog ik zondag ochtend terug naar Nederland om rechtstreeks naar Gemert af te reizen. Daar mochten de kicksen onder de schoenen en op een winderig sportpark Molenhoek, kon ik het voetbalweekend met een klinkende 0-8 zege afsluiten. Het is nog even afwachten wanneer ik een volgende poging onderneem om Workington te vincken, mede vanwege het gerucht dat Workington ook na de zomer nog op hun huidige terrein zal spelen. 

Offline Nickky

  • Berichten: 239
Re: Hoe het was
« Reactie #5747 Gepost op: feb 17, 2020, 18:41:22 »
Leuk om te lezen, Nort. Ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken bij het begin van de laatste alinea!

Online Joost

  • Berichten: 8148
Re: Hoe het was
« Reactie #5748 Gepost op: feb 17, 2020, 20:14:53 »
Maar dat ding in Airdrie heet wel het Penny Cars Stadium tegenwoordig ;)

Offline Nickky

  • Berichten: 239
Re: Hoe het was
« Reactie #5749 Gepost op: feb 18, 2020, 21:19:17 »
Afgelopen weekend ben ik ook het water over gevlogen. Een weekendje Bristol. Twee jaar geleden ben ik daar ook al eens geweest, prima bevallen, leuke stad. De vorige keer had ik Bristol City bezocht en daarom zijn the Rovers deze keer aan de beurt.

Stiekem was ik een beetje angstig voor een gezapige pot. Blackpool kwam op bezoek en beide teams zijn eigenlijk al uitgespeeld dit seizoen en vastgeroest in de middenmoot, maar het loopt even anders. Het is puur smikkelen! Blackpool komt na een minuut op voorsprong en laat de 400 meegereisde fans uit hun dak gaan. Bristol probeert wel wat, maar tot meer dan een handjevol halve kansen komen ze niet. Vlak voor rust maakt één van de verdedigers van Blackpool een onnodige snoeiharde tackle van achteren: Rood.

De tweede helft is echt een voetbalgenot waar je het allemaal voor doet. Iedereen voelt bij the Rovers dat het nog kan. Windkracht 9 mee in je rug, een mannetje meer, dat wordt 45 minuten alles naar voren pompen en volle bak gaan. Slagregens, hagelstenen, modder, veel fysiek, overtredingen, bloed, heerlijk. Tot groot genoegen van de kleine 7000 supporters streept een kwartier voor tijd de laatste man de gelijkmaker in de kruising, en als the Rovers een paar minuten later ook nog de winnende maken, kan het niet meer op.

Echt een heerlijke potje ouderwets lange ballen spierballen voetbal.

Afijn, dan waar het hier om gaat.  Ik heb genoten van het stadion. The Memorial Ground, een oud Rugby stadion met totaal verschillende tribunes. Bijzonder en uniek. Ik vind sowieso zittribunes met daarvoor staanplekken altijd het allermooiste.

Hieronder een paar foto’s voor de liefhebbers. Ik vond het echt een mooie vinck én toevallig ook nog met een beauty van een wedstrijd. Lucky me!
(De terugvlucht zondag terug viel reuze mee. Het rook wel behoorlijk naar kots in het toen we instapten, ik vermoed dat de mensen richting Bristol het zwaarder hebben gehad.....)



















Online Saltacampos

  • Berichten: 1217
  • Geslacht: Man
Re: Hoe het was
« Reactie #5750 Gepost op: Gisteren om 15:18:21 »
Leuk verslag, Bristol staat ook met stip genoteerd bij ons (beide clubs met fcbisart en co).
Het belangrijkste voetbal is het amateurvoetbal

Offline Tribuneklanten

  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
  • Twitter; @Tribuneklanten
Re: Hoe het was
« Reactie #5751 Gepost op: Vandaag om 09:17:32 »
Ook wij waren in Bristol en bezochten de Rovers.
De eerste helft was echt verschrikkelijk om te zien, wat een gezapig gedoe.
De 2e helft was erg vermakelijk en wij stond dan ook op de staantribune naast de fanatieke supporters die mee gingen in de flow op het veld en dat kwam de sfeer wel degelijk ten goede.
Na de schitterende 1-1 voelde je dat de 2-1 ging vallen en door een carambole voor de goal van Blackpool viel de verdiende 2-1, gekkenhuis op ons vak.
Sfeertechnisch een prima 2e helft en het belachelijk maken van de keeper van Blackpool maakte het compleet. Na het laatste fluitsignaal een kleine cynische lach van Maxwell richting de Rovers supporters en een laatste "Goodnight Irene".

Vooraf weinig van verwacht, achteraf een hele leuke vinck. Come on GAS!