Auteur Topic: Hoe het was  (gelezen 898469 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Jef400

  • Berichten: 1195
Re: Hoe het was
« Reactie #5745 Gepost op: feb 15, 2020, 11:02:18 »
Nou Terneuzen-Delfzijl vind ik toch wel een afstandje hoor. Zelfs voor internationale begrippen ;-)

Offline Nort

  • Berichten: 2369
Re: Hoe het was
« Reactie #5746 Gepost op: feb 17, 2020, 17:58:06 »
Alloa Athletic 0-0 Dundee United
Nadat de geplande trip naar Workington begin januari op het laatste moment geen doorgang kon vinden, werd er een nieuwe datum ingepland met als bonus Alloa Athletic – Dundee United. Waar ik eerst opgelucht adem kon halen dat storm Ciara een week eerder over het VK raasde, volgde er al snel nieuwe berichten over storm Dennis. Alsof moeder natuur nog een rekening te verheffen heeft met het land dat twee weken eerder de EU verliet. Waar storm Dennis voor Nederland een storm in een glas water zou worden, was dat in het VK wel anders.

In de aanloop naar zaterdag volgden de weerswaarschuwingen in rap tempo elkaar op en voor de county van Workington, Cumbria, moest men rekening houden met overstromingen. Behalve de wedstrijd leek het me ook steeds minder verstandig om af te reizen naar een gebied waar het openbaar vervoer wel eens stil kon komen te liggen. Op zaterdag waren er wel wat alternatieven in Schotland en daar leek het weer enigszins mee te vallen.

Op vrijdag lag Schotland al bedekt onder een groot regendek en zat er niet meer in dan een boek te lezen in de kroeg. Om het stadion van Alloa nog bij daglicht te kunnen vincken, trok er in de namiddag al heen en stond er een deur open. Het stadion heeft een leuke en tegelijkertijd aparte mix van de tribunes. Zo kent het een wat vreemde hoofdtribune, een overdekte mini staantribune, wat onoverdekte rijen beton en een tijdelijke tribune die er al een jaar of tien staat. Op de achtergrond waren de besneeuwde heuveltoppen nog zichtbaar wat het geheel afmaakte.

Met Dundee United kwam er een grote meneer uit de Championship op bezoek en die namen langzaam bezet van het kleine stadje. De Alloa fans waren in de numerieke minderheid en waren dat later in het stadion ook. De aanstaand kampioen van de Championship had weinig zin om het Alloa, dat 90 minuten lang een pompen of verzuipen tactiek toepaste, echt moeilijk te maken. Het werd daardoor een erg matte wedstrijd, waarbij mijn drie achterbuurmannen voor het vermaak zorgden. Ze hielden een onderlinge wedstrijd om zoveel mogelijk scheldwoorden in een zin te proppen en je was ‘af’ als er geen scheldwoord in voorkwam. Vooral het woord fuck en bastard waren populair. De zin ‘’nail him’’ werd steevast uitgeschreeuwd zodra een United speler aan de bal kwam. De avond eindigde zoals die begon, met een 0-0 en een onvervalste stortbui.

Onderweg terug naar Glasgow kwam het onvermijdelijke nieuws dat Workington definitief was afgelast. Niet vanwege een watterlogged pitch, maar door de regionale competitie omwille van de veiligheid. Als 2e keus voor de zaterdag werd het Motherwell – St. Mirren met wat bekenden in het uitvak. Althans, al storm Dennis zich een beetje kon inhouden.

Cumbernauld reserves 4-2 Machan United reserves
Op zaterdag ochtend werd het verschrikkelijke Broadwood Stadium nog gevinckt met een wedstrijd van de Cumbernauld Colts Reserves. Volgens m’n maat konden daar nog wel een tiental supporters komen. Het werden er uiteindelijk vijf. Drie van ons gezelschap en twee andere vinckers. Eentje met 7.000+ stadions en een UEFA meneer die graag tribunes afkeurt en boetes uitdeelt als men met hun grote teen op de trap staat. Normaliter laat ik z’n wedstrijdjes graag aan me voorbij gaan en bezoek ik alleen wedstrijden van 1ste elftallen en nu snap ik ook wel weer waarom.

Workington - Mossley, Motherwell - St. Mirren Airdrieonians 2-0 Clyde
Ondertussen was storm Dennis aan land gekomen en gooide hij een bak regen uit de lucht waar je u tegen zegt. In 36 uur tijd werd er net zoveel regen verwacht als er normaliter in de hele maand februari valt. Mijn angst voor een P-P bij Motherwell werd dan ook steeds groter. Op Twitter ontstond er ook een school voorbeeld van hoe een afgelasting in de praktijk in z’n werk gaat.

10:55 ‘’The pitch is wet, but playable as it stands. It has been spiked during the week & lying open to try & mitigate the volume of rain. However, the forecast is for very heavy wind/rain, which could make things difficult. No inspection planned atm, but if that changes, I’ll update…’’

11:30 ‘’Inspection is now set for 12.30 pm. Pitch is currently still playable as I type this, but with the train now falling quite heavy and the wind starting to gust, we wanted to try and get an early view from the match official. Again, we’ll keep you updated.’’

12:48 ‘’Sadly it has beaten us. Pitch was still in a playable spot at the inspection, but the clubs, the official & the SPFL collectively looked at the forecasts, taking everything into account & decided to postpone. Sorry for any inconvenience.’’

Bij de laatste bericht hadden we Motherwell en de plaatselijke Wetherspoon al lang en breed bereikt en ging het bericht van de afgelasting gepaard met een dubbele whisky. Nu ben ik alles behalve een man van de sterke drank en moest ik voor de 2e keer het glas te zien wegmoffelen. Terwijl de rest van de St. Mirren aanhang hun drankgelach in Glasgow voorzette, had ik de beschikking over een privé chauffeur die me naar Airdrieonians bracht. Het enige alternatief waarvan de wedstrijd wel zeker doorging. Met dank aan dat verafschuwde kunstgras.

In een kwartiertje reden we naar het Excelsior stadium, dat samen met St. Mirren Park en het Broadwood Stadium in een race is om tot lelijkste stadion van Schotland benoemd te worden. Vier identieke zijdes met allemaal dezelfde stoeltjes. Van buiten is het net zo lelijk als van binnen en de stadion autisten worden hier absoluut niet vrolijk van. Dat gold ook voor de social-club, waarbij je bier in de vorm van een blik krijgt en ze een gesigneerd Ajax shirt aan de muur hadden hangen. Met die ongastvrijheid besloten we maar plaats te nemen in het uitvak. Een slechte keuze, want Clyde ging kansloos met 2-0 onderuit.

De trip werd afgesloten met een kroegentocht, waarbij de beveiliging niet in elkaar werd geslagen, we de wc’s gebruikten waarvoor die bedoeld waren en alle verkeersborden in de grond bleven. Samen met storm Dennis vloog ik zondag ochtend terug naar Nederland om rechtstreeks naar Gemert af te reizen. Daar mochten de kicksen onder de schoenen en op een winderig sportpark Molenhoek, kon ik het voetbalweekend met een klinkende 0-8 zege afsluiten. Het is nog even afwachten wanneer ik een volgende poging onderneem om Workington te vincken, mede vanwege het gerucht dat Workington ook na de zomer nog op hun huidige terrein zal spelen. 

Offline Nickky

  • Berichten: 239
Re: Hoe het was
« Reactie #5747 Gepost op: feb 17, 2020, 18:41:22 »
Leuk om te lezen, Nort. Ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken bij het begin van de laatste alinea!

Online Joost

  • Berichten: 8165
Re: Hoe het was
« Reactie #5748 Gepost op: feb 17, 2020, 20:14:53 »
Maar dat ding in Airdrie heet wel het Penny Cars Stadium tegenwoordig ;)

Offline Nickky

  • Berichten: 239
Re: Hoe het was
« Reactie #5749 Gepost op: feb 18, 2020, 21:19:17 »
Afgelopen weekend ben ik ook het water over gevlogen. Een weekendje Bristol. Twee jaar geleden ben ik daar ook al eens geweest, prima bevallen, leuke stad. De vorige keer had ik Bristol City bezocht en daarom zijn the Rovers deze keer aan de beurt.

Stiekem was ik een beetje angstig voor een gezapige pot. Blackpool kwam op bezoek en beide teams zijn eigenlijk al uitgespeeld dit seizoen en vastgeroest in de middenmoot, maar het loopt even anders. Het is puur smikkelen! Blackpool komt na een minuut op voorsprong en laat de 400 meegereisde fans uit hun dak gaan. Bristol probeert wel wat, maar tot meer dan een handjevol halve kansen komen ze niet. Vlak voor rust maakt één van de verdedigers van Blackpool een onnodige snoeiharde tackle van achteren: Rood.

De tweede helft is echt een voetbalgenot waar je het allemaal voor doet. Iedereen voelt bij the Rovers dat het nog kan. Windkracht 9 mee in je rug, een mannetje meer, dat wordt 45 minuten alles naar voren pompen en volle bak gaan. Slagregens, hagelstenen, modder, veel fysiek, overtredingen, bloed, heerlijk. Tot groot genoegen van de kleine 7000 supporters streept een kwartier voor tijd de laatste man de gelijkmaker in de kruising, en als the Rovers een paar minuten later ook nog de winnende maken, kan het niet meer op.

Echt een heerlijke potje ouderwets lange ballen spierballen voetbal.

Afijn, dan waar het hier om gaat.  Ik heb genoten van het stadion. The Memorial Ground, een oud Rugby stadion met totaal verschillende tribunes. Bijzonder en uniek. Ik vind sowieso zittribunes met daarvoor staanplekken altijd het allermooiste.

Hieronder een paar foto’s voor de liefhebbers. Ik vond het echt een mooie vinck én toevallig ook nog met een beauty van een wedstrijd. Lucky me!
(De terugvlucht zondag terug viel reuze mee. Het rook wel behoorlijk naar kots in het toen we instapten, ik vermoed dat de mensen richting Bristol het zwaarder hebben gehad.....)



















Offline Saltacampos

  • Berichten: 1221
  • Geslacht: Man
Re: Hoe het was
« Reactie #5750 Gepost op: feb 19, 2020, 15:18:21 »
Leuk verslag, Bristol staat ook met stip genoteerd bij ons (beide clubs met fcbisart en co).
Het belangrijkste voetbal is het amateurvoetbal

Offline Tribuneklanten

  • Berichten: 479
  • Geslacht: Man
  • Twitter; @Tribuneklanten
Re: Hoe het was
« Reactie #5751 Gepost op: feb 20, 2020, 09:17:32 »
Ook wij waren in Bristol en bezochten de Rovers.
De eerste helft was echt verschrikkelijk om te zien, wat een gezapig gedoe.
De 2e helft was erg vermakelijk en wij stond dan ook op de staantribune naast de fanatieke supporters die mee gingen in de flow op het veld en dat kwam de sfeer wel degelijk ten goede.
Na de schitterende 1-1 voelde je dat de 2-1 ging vallen en door een carambole voor de goal van Blackpool viel de verdiende 2-1, gekkenhuis op ons vak.
Sfeertechnisch een prima 2e helft en het belachelijk maken van de keeper van Blackpool maakte het compleet. Na het laatste fluitsignaal een kleine cynische lach van Maxwell richting de Rovers supporters en een laatste "Goodnight Irene".

Vooraf weinig van verwacht, achteraf een hele leuke vinck. Come on GAS! 

Online Joost

  • Berichten: 8165
Re: Hoe het was
« Reactie #5752 Gepost op: feb 26, 2020, 13:32:58 »
Carnavalszaterdag was een ideale dag om twee potjes voetbal te bekijken, onze keuze viel op de combinatie Kaiserslautern & Strasbourg.

Zonder enige vorm van vertraging legden we de 3 uur naar Kaiserslautern af, al was het toch best lastig om ergens een beker koffie te krijgen bij gebrek aan stops langs de route. De ervaring met P&R in Duitsland is ronduit fantastisch dus ook bij Kaiserslautern kozen we hiervoor.

Bij de Universiteit werd gratis geparkeerd en na een paar minuten wachten kwam de bus die ons richting stadion bracht. De shuttlebus stopt halverwege de berg waar nog een extra bus klaarstond voor het laatste stukje voor mensen die minder goed ter been zijn. Wij namen de flink trap omhoog en aan het eind doemde het Fritz Walter Stadion op.

Kaiserslautern en de Betzeberg behoort mijns inziens tot het cultureel erfgoed van het Duitse voetbal, ondanks dat de club nu is weggezakt en er nog maar 16.000 toeschouwers op de wedstrijden afkomen. Ik herinner me nog goed hoe Lauteren 1998 als totale outsider Bayern van de titel hield.  Voor het WK in 2006 werd eerst de zuidtribune verlengd en daarna de beide tribunes aan de korte zijde. De hoofdtribune of noordtribune veranderde ogenschijnlijk weinig, ruimte is er ook niet om deze uit te bouwen omdat hij aan de rand van de berg staat. Wel werden er in de hoeken gebouwen neergezet voor vips en TV.

Doordat de tribunes aan de achterkant zijn uitgebouwd en er geen nieuwe ring is gemaakt is het voor mensen met hoogtevrees geen pretje. Zeker aan de korte zijde waar de stoeltjes direct naast de glazen wand staan, een blik naar de zijkant geeft je naast een schitterende uitzicht over de stad ook een angstige kijk in de afgrond.

Mijn voorzichtig geschuifel bovenin de tribune werd ook opgemerkt door een steward die me droog verklaarde dat ik niet in het goede vak zat. Wetende dat de bovenste ring vrijwel leeg zou blijven een nogal onnodige opmerking. Ik zocht mijn heil toch maar een stuk lager op de staantribune.

Kaiserslautern is zoals gezegd ver teruggevallen. Tot 1996 was de club onafgebroken aanwezig in de Bundesliga. Daarna volgde in 1997 de bekende titel in de 2. Bundesliga en een jaar later in de 1. Bundesliga. In 2006 volgde een nieuwe degradatie, tussen 2010 en 2012 weer twee jaar op het hoogste niveau maar sinds 2018 is Lautern in de 3. Liga actief. En daar gaat het dit seizoen niet bepaald lekker.

Net als tegenstander Zwickau staat Kaiserslautern net boven de rode streep. In augustus won Kaiserslautern met liefst 3-5 in Zwickau maar zover zou het zaterdag niet komen. Het meegezongen clublied van Lautern was al lauw, de support op de staantribune nog lauwer en de wedstrijd was het aanzien niet waard. Het veld was dramatisch en ondanks alle inzet lukte het de 22 voetballers niet om iets voor elkaar te spelen. Na 20 minuten mocht de spits van Lautern alleen op doel af maar hij straalde een en al onzekerheid uit en miste. Even later zou Zwickau scoren maar gooide de grensrechter roet in het eten. Laat in de wedstrijd werd de thuisploeg nog gereduceerd tot 10 man maar Zwickau vond het punt wel prima.

Direct na afloop daalden we de trap af, sprongen in de shuttlebus en gingen op weg naar Straatsburg.

De route naar Straatsburg is het eerste uur dwars door een bos, pas daarna volgt ook nog snelweg. Er waren geen opstopping en zo konden er twee uur voor aftrap de auto netjes parkeren. Het was nog een paar minuten lopen naar het stadion waar onder andere een McDonalds zat. Wij kozen voor de naastgelegen pizzeria en dat is een aanrader.

Het Stade de la Meinau werd in 1938 gebruikt bij het WK en in 1984 voor het EK en was tevens de plek waar KV Mechelen de Europacupfinale won van Ajax in 1988. Voorafgaand aan het EK werd het stadion volledig herbouwd en hoewel het dus al 40 jaar oud is valt het er niet aan af te zien. Het meer recent verbouwde Jan Breydel Stadion in Brugge ziet er aanmerkelijk slechter uit. De aanvankelijke capaciteit van ruim 40.000 plaatsen is door de reducering van het aantal staanplaatsen wel teruggebracht tot ruim 26.000.

Binnen de poorten kun je vrijwel volledig rondlopen maar toegang tot de vakken is strikt voorbehouden aan mensen met een kaartje. Er zijn allerlei standjes en een gezellige bedrijvigheid. Ook kun je er op grote schermen de eerdere wedstrijd in Ligue 1 kijken.

Achter een van de doelen is nog een grote staantribune en rondom is op de onderste ring drie rijen met railseating. Hoewel dus al 40 jaar oud ziet het er allemaal erg netjes uit en door die grote staantribune erg sfeervol.

Racing Strasbourg is een frequente gast in Ligue 1. In de 69 seizoenen voor 2010 speelde de club er 56 op het hoogste en 13 op het tweede niveau. Daarna ging het mis en moest ze zelfs op het vijfde niveau beginnen. Maar sinds 2017 is RC Strasbourg weer terug waar ze thuishoort.

In 2017 promoveerde ook tegenstander Amiens naar het hoogste niveau maar dat was een unicum. In de stand vinden we Strasbourg ronde de Europese plaatsen, Amiens staat voorlaatste en handhaving zal moeilijk worden. Overigens, wat een spuuglelijk logo heeft Amiens.

Een week eerder hield Amiens PSG nog op 4-4, en eerder dit seizoen won Strasbourg met 0-4 maar zaterdag parkeerde Amiens de bus. Strasbourg kwam er nauwelijks doorheen en Amiens koesterde met veel passie de 0-0. 1 Fatsoenlijke kans in de eerste helft, en een knappe redding in de blessuretijd waren de enige hoogtepunten. Na 180 minuten voetbal bleef de teller dus op 0 goals staan.

We waren vlot weer terug bij de auto, reden 100m en kwamen toen in de file. Een ongeluk bij de oprit 1000m verderop versperde het hele verkeer en zodoende waren we pas diep in de nacht thuis. Geen goals, wel erg prettig gezelschap en mooie stadions gezien.

Offline Hunebed on tour

  • Berichten: 50
Re: Hoe het was
« Reactie #5753 Gepost op: feb 26, 2020, 21:18:01 »
Carnavalszaterdag was een ideale dag om twee potjes voetbal te bekijken, onze keuze viel op de combinatie Kaiserslautern & Strasbourg.

Zonder enige vorm van vertraging legden we de 3 uur naar Kaiserslautern af, al was het toch best lastig om ergens een beker koffie te krijgen bij gebrek aan stops langs de route. De ervaring met P&R in Duitsland is ronduit fantastisch dus ook bij Kaiserslautern kozen we hiervoor.

Bij de Universiteit werd gratis geparkeerd en na een paar minuten wachten kwam de bus die ons richting stadion bracht. De shuttlebus stopt halverwege de berg waar nog een extra bus klaarstond voor het laatste stukje voor mensen die minder goed ter been zijn. Wij namen de flink trap omhoog en aan het eind doemde het Fritz Walter Stadion op.

Kaiserslautern en de Betzeberg behoort mijns inziens tot het cultureel erfgoed van het Duitse voetbal, ondanks dat de club nu is weggezakt en er nog maar 16.000 toeschouwers op de wedstrijden afkomen. Ik herinner me nog goed hoe Lauteren 1998 als totale outsider Bayern van de titel hield.  Voor het WK in 2006 werd eerst de zuidtribune verlengd en daarna de beide tribunes aan de korte zijde. De hoofdtribune of noordtribune veranderde ogenschijnlijk weinig, ruimte is er ook niet om deze uit te bouwen omdat hij aan de rand van de berg staat. Wel werden er in de hoeken gebouwen neergezet voor vips en TV.

Doordat de tribunes aan de achterkant zijn uitgebouwd en er geen nieuwe ring is gemaakt is het voor mensen met hoogtevrees geen pretje. Zeker aan de korte zijde waar de stoeltjes direct naast de glazen wand staan, een blik naar de zijkant geeft je naast een schitterende uitzicht over de stad ook een angstige kijk in de afgrond.

Mijn voorzichtig geschuifel bovenin de tribune werd ook opgemerkt door een steward die me droog verklaarde dat ik niet in het goede vak zat. Wetende dat de bovenste ring vrijwel leeg zou blijven een nogal onnodige opmerking. Ik zocht mijn heil toch maar een stuk lager op de staantribune.

Kaiserslautern is zoals gezegd ver teruggevallen. Tot 1996 was de club onafgebroken aanwezig in de Bundesliga. Daarna volgde in 1997 de bekende titel in de 2. Bundesliga en een jaar later in de 1. Bundesliga. In 2006 volgde een nieuwe degradatie, tussen 2010 en 2012 weer twee jaar op het hoogste niveau maar sinds 2018 is Lautern in de 3. Liga actief. En daar gaat het dit seizoen niet bepaald lekker.

Net als tegenstander Zwickau staat Kaiserslautern net boven de rode streep. In augustus won Kaiserslautern met liefst 3-5 in Zwickau maar zover zou het zaterdag niet komen. Het meegezongen clublied van Lautern was al lauw, de support op de staantribune nog lauwer en de wedstrijd was het aanzien niet waard. Het veld was dramatisch en ondanks alle inzet lukte het de 22 voetballers niet om iets voor elkaar te spelen. Na 20 minuten mocht de spits van Lautern alleen op doel af maar hij straalde een en al onzekerheid uit en miste. Even later zou Zwickau scoren maar gooide de grensrechter roet in het eten. Laat in de wedstrijd werd de thuisploeg nog gereduceerd tot 10 man maar Zwickau vond het punt wel prima.

Direct na afloop daalden we de trap af, sprongen in de shuttlebus en gingen op weg naar Straatsburg.

De route naar Straatsburg is het eerste uur dwars door een bos, pas daarna volgt ook nog snelweg. Er waren geen opstopping en zo konden er twee uur voor aftrap de auto netjes parkeren. Het was nog een paar minuten lopen naar het stadion waar onder andere een McDonalds zat. Wij kozen voor de naastgelegen pizzeria en dat is een aanrader.

Het Stade de la Meinau werd in 1938 gebruikt bij het WK en in 1984 voor het EK en was tevens de plek waar KV Mechelen de Europacupfinale won van Ajax in 1988. Voorafgaand aan het EK werd het stadion volledig herbouwd en hoewel het dus al 40 jaar oud is valt het er niet aan af te zien. Het meer recent verbouwde Jan Breydel Stadion in Brugge ziet er aanmerkelijk slechter uit. De aanvankelijke capaciteit van ruim 40.000 plaatsen is door de reducering van het aantal staanplaatsen wel teruggebracht tot ruim 26.000.

Binnen de poorten kun je vrijwel volledig rondlopen maar toegang tot de vakken is strikt voorbehouden aan mensen met een kaartje. Er zijn allerlei standjes en een gezellige bedrijvigheid. Ook kun je er op grote schermen de eerdere wedstrijd in Ligue 1 kijken.

Achter een van de doelen is nog een grote staantribune en rondom is op de onderste ring drie rijen met railseating. Hoewel dus al 40 jaar oud ziet het er allemaal erg netjes uit en door die grote staantribune erg sfeervol.

Racing Strasbourg is een frequente gast in Ligue 1. In de 69 seizoenen voor 2010 speelde de club er 56 op het hoogste en 13 op het tweede niveau. Daarna ging het mis en moest ze zelfs op het vijfde niveau beginnen. Maar sinds 2017 is RC Strasbourg weer terug waar ze thuishoort.

In 2017 promoveerde ook tegenstander Amiens naar het hoogste niveau maar dat was een unicum. In de stand vinden we Strasbourg ronde de Europese plaatsen, Amiens staat voorlaatste en handhaving zal moeilijk worden. Overigens, wat een spuuglelijk logo heeft Amiens.

Een week eerder hield Amiens PSG nog op 4-4, en eerder dit seizoen won Strasbourg met 0-4 maar zaterdag parkeerde Amiens de bus. Strasbourg kwam er nauwelijks doorheen en Amiens koesterde met veel passie de 0-0. 1 Fatsoenlijke kans in de eerste helft, en een knappe redding in de blessuretijd waren de enige hoogtepunten. Na 180 minuten voetbal bleef de teller dus op 0 goals staan.

We waren vlot weer terug bij de auto, reden 100m en kwamen toen in de file. Een ongeluk bij de oprit 1000m verderop versperde het hele verkeer en zodoende waren we pas diep in de nacht thuis. Geen goals, wel erg prettig gezelschap en mooie stadions gezien.

Klinkt als een goed bestede dag.
Jammer dat het zo slecht gaat met Kaiserslautern, toch een club met een rijke geschiedenis.