Auteur Topic: Championship here we come!  (gelezen 4285 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Joost

  • Berichten: 7954
Championship here we come!
« Gepost op: mei 14, 2010, 15:30:56 »

Dag 1.Huis – Canterbury – Margate – Maidstone
Vroeg in de ochtend vertrokken we richting Calais voor de Eurotunnel en zonder noemenswaardige verkeersopstoppingen haalden we die van 11u20. Na aankomst in Folkestone was het nog maar een kort ritje naar Canterbury waar Engelands grootste en bekendste kathedraal staat. Het is de zetel van de Archbishop of Canterbury die tevens hoofd van de Anglicaanse Kerk (Engelse Kerk) is.

De Kathedraal is gesticht door Sint Augustinus die door de Paus in het jaar 597 naar Groot-Brittannië werd gestuurd om het christelijke geloof te verkondigen. Het was de eerste kerk in het land en Sint Augustinus benoemde zichzelf maar gelijk tot Archbishop.

Een van de bekendste gebeurtenissen is de moord op Thomas Beckett. Hij was in 1162 Aartsbisschop in Canterbury geworden. In 1164 wilde Koning Hendrik II de kerkelijke macht inperken middels de constituties van Clarenden. Beckett ging eerst akkoord, trok dat later in. Dat zon de koning niet die op allerlei manier wraak probeerde te nemen. Beckett vluchtte daarop naar het vasteland. De Paus greep 6 jaar later in en dreigde de Koning uit de kerk te gooien. Vlug kwam het tot een akkoord met Beckett die terugkeerde. De inmiddels zieke koning liet zijn zoon toen kronen in York door de lokale aartsbisschop en die van Londen en Salisbury. Beckett was als hoofd van de kerk daarvan niet gediend en zette de drie bisschoppen uit de kerk. Dat verhaal kwam de zieke ex-koning ter ore die daarna daarop verzuchtte; "What miserable drones and traitors have I nourished and brought up in my household, who let their lord be treated with such shameful contempt by a low-born cleric?"
Althans zo is de geaccepteerde versie van zijn woorden. Hoe dan ook, vier aanwezige normandische ridders namen zijn woorden zo serieus dat ze direct naar Canterbury gingen om hem te vermoorden.

Het is een imposant gebouw en absoluut de moeite waard eens te bezoeken. Verder zijn er natuurlijk de Canterbury Tales en is Canterbury vooral een toeristenstadje. Veel Nederlanders, veel Japanners.


Op weg naar Canterbury Cathedral



Wij reden maar eens richting Margate voor wat strand en een hapje eten. Strand genoeg in Margate maar verder een volstrekt troosteloos oord. We vertrokken al gauw en besloten het hapje eten te doen in Maidstone. Bij een Indier werden we van harte welkom gegeten en waren de enige gasten die avond. Hij bleek pas een maand open te zijn. Het eten was verrukkelijk en we kregen nog extra hapjes om te proeven.


Margate Beach

Dag 2.
Oxford.
Voor we de stad bezochten nog even langs het Kassam voor een sjaal want die miste ik nog. Helaas mocht ik niet binnen.






Dag3.

Newbury – Stonehenge – Salisbury – Dorchester – Weymouth – Honiton – Exmouth

Kort ontbijtje bij de service en toen op weg. Eerste stop was Tourist Trap Stonehenge. Je ziet de keien al van ver liggen en de drukte op de parkeerplaats is gigantisch. Toegangsprijs is 6,90 pond. Je kunt de stenen echter ook uitstekend zien vanaf de straat en na Suus’zucht; Is dit alles?’ waren we weer weg. Tegenwoordig kun je de tocht om de stenen ook maken in Google Streetview en eigenlijk is dat voldoende.

Lente in Engeland!


Ze verkopen van alles langs de snelweg!


Daar liggen de steentjes


Vermogende toeristen


Beeld van achter het hek

Salisbury was de volgende stop maar niet de stad. Lunch stond op de planning in Dorchester maar we moesten daarvoor sowieso langs Salisbury.  Zo’n 5000 jaar geleden werd er een fort gesticht, Old Sarum. In het jaar 1220 bleek dat de locatie toch niet zo geweldig was en werd 2 mijl verderop een nieuw stadje gesticht; Salisbury.

Tot 13 jaar geleden had het nieuwe stadje een prachtig stadionnetje voor haar club in hartje stad. De gemeente was eigenaar van de grond en bood de club een nieuw stadion aan vlakbij Old Sarum. Momenteel staat een half industrieterrein en 19 woningen. Het Raymond McEnhill Stadium  staat letterlijk in de Middle of Nowhere. Veel soeps is het niet. Een maffe hoofdtribune, overdekt staan achter het doel, twee kleine zittribunes (kopie van Namur) aan de andere lange zijde en een onoverdekt terraceje.










Toen direct door naar Dorchester. Leuk, klein stadje en lekker gelunched bij een Tea Room. Het stadionnetje van Dorchester Town is bijzonder. De grond is namelijk eigendom van de Hertog van Cornwall en die kennen we allemaal; Prins Charles! In 1990 mocht Tesco op de plek van het oude stadion een supermarkt bouwen met een nieuw stadionnetje ernaast. Alles moest wel worden goedgekeurd door de huisarchitect van Charles. Charles is zelf ook een liefhebber van architectuur en is daarom ook tweemaal komen kijken tijdens de bouwfase en was er bij de opening. Een stadion met Koninklijke goedkeuring derhalve.

Mooi dat iemand het aardig vond want ik vind het helemaal niets. Het doet aan als een heel goedkope supermarkt stijl. Maar het heeft wel vier echte tribunes en ligt wel nog in de stad en dat is een pluspunt.

















Vanuit Dorchester is er 1 weg naar Weymouth. Niet gek dus dat het verkeer daar nogal vaststaat omdat het ook door enkele kleine dorpjes met verkeerslichten voert. Zelfs op een vrijdag om half 4 ’s middags.  Gelukkig voor de Weymouthers wordt er wel momenteel de Weymouth Relief Road aangelegd.

Het stadion is gauw gevonden en ligt ook buiten de stad al is het niet zo dramatisch als in Salisbury. Het werd geopend in 1987 en heeft wat weg van het stadion in Arbroath. Zelfde kleuren en drie zijdes terracing. Alleen de hoofdtribune is heel anders. Die van het Wessex Stadium ligt een meter of 15 boven het veld. Ik heb nog nooit een tribune gezien die zo hoog begint. Vanaf het immense ding heb je een leuk uitzicht. Het Wessex is best een grappig stadionnetje.





















Vanaf Weymouth namen we de toeristische route richting Exmouth. Prachtige uitzichten langs de kust, grappige dorpjes en veel heuvels. Het duurt wel langer dan normaal maar absoluut de moeite waard. Rond 6 uur kwamen in het B&B in het schitterende Exmouth. We waren de enige gasten die avond.




 


Exmouth is een prachtig dorpje met mooi strand, naar het schijnt het mooiste in Engeland. Het lijkt wat op Torquay maar is een stuk minder toeristisch. Het uitgaansleven is er wel top, althans zo wordt op Exeter City forums beweert en dat vind ook de eigenaar van de B&B. Volgens hem waren Torquay en Exmouth DE stapplaatsen van Devon.


Exmouth.

Dag 4. Stress.

Exmouth – Exeter - Reading

’s Ochtends tijdens het ontbijt nog een uur gebabbeld met de eigenaar. Over politiek en vooral Exeter City. Hij vond het verhaal van een Nederlandse Exeter City supporter geweldig. Toevalligerwijs was hij bevriend met Steve Perryman. Director of Football bij de Grecians. Die week hadden ze een deal gesloten dat de spelers die on loan zijn of op proef in zijn B&B komen overnachten.  Hij belde Steve nog om iets te regelen maar die had  het daar te druk voor. Volgende keer was het geen probleem. Volgende keer weet ik al waar ik overnacht. Goede prijs, uitstekende kamer, digitale TV en geweldige gastheer.

Tegen het middaguur kwamen in Exeter, auto geparkeerd en de stad bezocht. Het centrum wordt iedere keer groter en is echt een aanrader voor winkelliefhebbers. Daarvoor ook nog de prachtige kathedraal eens bezocht waar ze zelfs een beschrijving in het Nederlands hadden. De zenuwachtigheid begon inmiddels goed te slaan.

Anderhalf uur voor aftrap maar eens richting stadion gegaan waar het al enorm druk was. Bij het kaartjesafhaalpunt steeg mijn stress tot een hoogtepunt. De vooraf bestelde tickets, ik had zelfs nog eens gebeld naar Ticketzone voor verificatie, lagen er niet. Gelukkig had ik een e-mailbevestiging bij me en kregen we twee rest-tickets. Toen we twee dagen later thuiskwamen lagen de kaartjes in de brievenbus ondanks de heel duidelijke mededeling dat overzees alleen afhalen was en geen verzending.

De Big Bank was al goed vol toen we er een half uur voor aanvang plaatsnamen en de sfeer zat er al goed in. Na 2 minuten was de sfeer tijdelijk weg. Huddersfield profiteerde van een enorme blunder van Matt Taylor. Niet alleen hij zat niet in de wedstrijd, alle Grecians hadden ruzie met de bal en het duurde een kwartier voor ze die ruzie overwonnen. Een serie corners werd afgedwongen en uit de 6de scoorde Matt Taylor de belangrijke gelijkmaker. Het nieuws over de voorsprong van Tranmere was allang bekend. Tot aan de pauze bleef Exeter de betere ploeg maar scoorde niet.

Gesterkt door de andere tussenstanden kwam Huddersfield beter uit de kleedkamer. Eigenlijk was het de hele tweede helft afwachten tot de Terriers gingen scoren. Exeter was alleen met 2 uitvallen echt gevaarlijk. Tot de 82ste minuut.

Keeper Jones mocht een vrije trap nemen wegens buitenspel en jaagt de bal naar voren. Barry Corr kopt door en via een Huddersfieldbeen valt de bal op 17 meter voor de voeten van Ryan Harley. Hij denkt niet na en jaagt de bal onderin het doel. St. James Park ontplofte als nooit tevoren.

Na een zenuwachtige laatste paar minuten klonk het eindsignaal en was handhaving een feit. We bleven nog voor de Player of the Year uitreiking en om het allemaal te  kunnen bevatten. Volgend seizoen Plymouth, niet Torquay en Hillsborough, niet Underhill.



















Daarna teruggelopen naar de parkeerplaats en doorgereden naar Reading. De Travelodge in Reading aan de M4 is een afrader. Erg oud geval met wat schimmel in de badkamer.

Dag 5.

Reading – Windsor – Thuis

Oorspronkelijk had ik het plan om de Conference South Final nog te bezoeken. Die werd echter in Bath gespeeld en dat betekende eerst 5 kwartier de verkeerde kant op en pas laat weer naar huis. Dat werd ‘m dus niet en Windsor Castle hadden we een mooie reden.

Het kasteel torent hoog boven het dorpje uit en in alles zie je dat het een standje van stand is. Keurig onderhouden parkeerplaatsen langs het cricketveld waar drie wedstrijden tegelijkertijd werden gespeeld. Mooie vakwerkhuisjes en veel toeristen.

Precies wanneer wij komen aanlopen is de kerk uit, en wie komt daar naar buiten? Queen Elizabeth!

Toegang tot het grootste bewoonde kasteel ter wereld is niet goedkoop, 16 pond, maar wel zeker de moeite waard. Het is erg jammer dat er binnen geen foto’s mogen worden gemaakt maar het is echt prachtig.






 






Na een broodje in de naastliggende pub vertrekken we richting huis met nog een dinerstop in De Panne.

Offline Joost

  • Berichten: 7954
Re: Championship here we come!
« Reactie #1 Gepost op: mei 14, 2010, 15:37:23 »
Bedrijven proberen tegenwoordig alles om een slaatje te slaan uit het WK Voetbal. In Engeland heeft Walkers chips (Lays heet ’t in Nederland) een collectie speciale smaken uitgebracht.



Nederland – Edam Kaas – Erg lekker!
Duitsland – Bratwurst – Nog niet gegeten
Engeland – Roast Beef & Yorkshire Pudding – Nog niet gegeten
Spanje – Chicken Paelle – Redelijk lekker
Frankrijk – Garlic Baguette – Lekker
Italie – Spaghetti Bolognese – Lekker
Brazilie – Salsa – Vies
VS – Cheeseburger – smerig
Argentinie – Flame grilled steak – Redelijk lekker

De zak met Zuid Afrika (Sweet Chutney), Japan (Terriyaki), Australie (BBQ Kangaroo) en die met Wales (Rarebit), Schotland (Haggis) en Ierland (Stew) waren al uitverkocht helaas.

Offline Hielke

  • Berichten: 864
  • Geslacht: Man
Re: Championship here we come!
« Reactie #2 Gepost op: mei 14, 2010, 16:08:33 »
Prachtig! Mooie trip. En veel plezier op Hillsborough, volgend seizoen!

Canterbury is voor mij het enige herkenningspunt en dat is inderdaad de moeite waard.

Offline Peenvogel

  • Berichten: 634
  • Geslacht: Man
Re: Championship here we come!
« Reactie #3 Gepost op: mei 14, 2010, 17:54:34 »
Mooi verhaal (en foto's)

Offline voetbalfan

  • Berichten: 934
  • B49/135
Re: Championship here we come!
« Reactie #4 Gepost op: mei 14, 2010, 18:12:41 »
Tof verhaal met mooie bezienswaardigheben en prachtige foto's en Stonehenge.

Offline TeeZee

  • Berichten: 3453
  • Geslacht: Man
    • GroundhoppersNet
Re: Championship here we come!
« Reactie #5 Gepost op: mei 14, 2010, 18:36:38 »
Een ander chipsmerk kwam laatst met 'Norfolk Bloody Mary'-taste.