Groundhopping > Groundhoppers op het web

Saltacampos on tour

(1/56) > >>

Saltacampos:
Voortaan zal ik de verslagen van mijn groundhops hier posten.

rrcg1899 wordt Saltacampos, een Spaans anglicisme voor "groundhopper".
Gezien ik sinds de verhuis van het traditionele stadion van Racing Gent naar het zielloze en oersaaie sportpark in Oostakker slechts bij hoge uitzondering nog ga kijken en enkel naar uitwedstrijden ga als ik de thuisclub nog niet heb bezocht, vind ik niet dat ik me nog supporter kan noemen. Het interesseert me bovendien nog nauwelijks, deze club wordt nooit meer wat hij ooit is geweest en zal voor eeuwig blijven hangen als modale pompoen tussen de augurken in de amateurliga's. De mooie momenten uit het verleden zal ik wel innig koesteren.

Saltacampos:
Groundhop nummer: 178
Datum: 30-07-2016
Uur: 18.00
Land: België
Wedstrijd: Esperanza Pelt-VK Zepperen/Brustem 1-0
Reeks: Beker van België
Niveau reeks: 5 (thuisclub)
Afgelegde afstand (enkel): 139 km
Transportmiddel: Trein
Reistijd (enkel): 3u25
Weer: 20° –  Bewolkt
Prijs ticket: 10€
Toeschouwers: 100 (geschat)

Twee maanden na mijn laaste groundhop ging het officiële voetbal-en groundhopseizoen weer van start met een trip naar Neerpelt. In oktober vorig jaar had ik een railpass gekocht, waarmee je voor 76€ tien treinritten naar keuze kan maken over heel België om de verste binnenlandse verplaatsingen mee te doen. Door allerlei omstandigheden, zoals andere verplichtingen, chaos op het spoor door stakingen en terrorisme en het afgrijselijke weer in de eerste helft van 2016, had ik er nog maar weinig gebruik van kunnen maken. Gezien de pass slechts een jaar geldig is, moet hij nu opgebruikt worden. Aldus zocht ik een pittige treintrip in de eerste ronde van de beker, de keuze viel zo op Neerpelt.

Na 45 min treinen vanuit Gent en een half uur wachten in Berchem, stapte ik over in Antwerpen en 75 minuten later was Neerpelt bereikt. Ik had de route tussen Antwerpen en Neerpelt nog nooit met de trein gedaan, dus had ik wel wat te ontdekken onderweg. In Neerpelt was het nog een twintig minuten stappen tot aan het stadion.

Ik was een uur op voorhand ter plaatse en zo raakte ik aan de praat met de afgevaardigde van Pelt, die mij wist te vertellen dat er achter één van de doelen een staantribune voor uitfans opgetrokken werd, de hekken stonden er al. Dus Esperanza heeft de ambitie om in de toekomst door te stoten naar de hoogste amateurliga, want pas dan heb je die nodig. Achter het andere doel staat niets, aan één lange zijde staat een kleine staantribune onder hetzelfde dak als een een paar rijtjes groene stoeltjes en aan de overkant een moderne zittribune in de kleuren van fusieclub Esperanza Pelt die sinds 2014 bestaat, zelfs met business seats achter glas uitgerust.



De wedstrijd wist nauwelijks 100 toeschouwers te lokken, waardoor ik voor het eerst van een “freaky trip” mag spreken, gezien de afgelegde afstand om Neerpelt te bereiken groter is dan dat aantal.  Onder die 100 waren nog twee Nederlandse groundhoppers te vinden, op het forum bekend als mike_t en Wesley10_. We keken samen naar de wedstrijd, die aangenaam om volgen was. Halverwege de eerste helft kwam de thuisploeg op voorsprong toen een doorgelopen aanvaller de bal onder de doelman wist te schieten. In de tweede helft waren de bezoekers beter en verdienden ze  de gelijkmaker die strafschoppen zou hebben opgeleverd, want in de eerste rondes van de beker zijn er geen verlengingen. Tot scoren kwamen ze echter niet, ondanks toch een paar kansen. Esperanza scoorde nog bijna een wereldgoal voor 2-0, maar de omhaal van de thuisaanvaller werd door de doelman gekeerd.

Ik nam afscheid van de collega groundhoppers, die nog naar Meeuwen voor de derde wedstrijd van de dag trokken en me vriendelijk een lift naar daar en aansluitend naar het station van Genk aanboden, maar dat kon ik helaas niet aannemen, gezien ik dan die avond niet meer terug in Gent zou raken.

Saltacampos:

Groundhop nummer: 179
Datum: 31-07-2016
Uur: 16.00
Land: België
Wedstrijd: Eendracht Belzele-WIK Eine 4-1
Reeks: Beker van België
Niveau reeks: 7 (thuisploeg)
Afgelegde afstand (enkel): 9,6 km
Transportmiddel: Fiets
Reistijd (enkel): 0u43
Weer: 23° –  Zonnig
Prijs ticket: 5€
Toeschouwers: 75 (geschat)

De tweede wedstrijd van het weekend zocht ik na de vermoeiende trip van zaterdag dichter bij huis. In Belzele was ik wel al geweest als scheidsrechter een jaar of twintig geleden en ik herinnerde me dat er een oude tribune stond. Die was er nog steeds en in tegenstelling tot wat vaker gebeurt, vond ik ze mooier dan ik me herinnerde, heerlijke houten constructie met vijf rijtjes houten banken, met metalen dak en steunpilaren.



Ook de wedstrijd zelf vond ik goed, vorig seizoen zat er nog twee afdelingen verschil tussen beide clubs, maar Belzele werd kampioen in 3de Provinciale en Eine degradeerde uit 1ste Provinciale, waardoor ze volgend seizoen op hetzelfde niveau actief zullen zijn, al zal Belzele in de A-reeks aantreden en Eine in de B-reeks. Al vrij snel werd duidelijk dat Eine veel sterker was dan Belzele, een paar Afrikaanse jongens bij Eine zorgden voor de nodige schwung in een na het dramatische vorige seizoen grondig herschikte ploeg. Al na tien minuten kwamen de roodwitten op voorsprong toen een Belzeelse verdediger een onvoorstelbaar domme pass achteruit gaf, recht in de voeten van de beste speler bij Eine, die geen moeite had om nog een paar verdedigers in de wind te zetten en te scoren. Zes minuten later werd een inworp achterwaarts in doel gekopt door een bezoekende aanvaller en stond het 0-2. Belzele werd zowel op technisch als op fysiek vlak door de bezoekers overklast en de rust was welkom voor de thuisploeg.

Kort nu rust een mooie actie van één van de donkere jongens op de rechterflank, knap teruggelegd naar een instormende medemaat en de derde goal was een feit. Belzele kon in het slotkwartier nog een bal in doel krijgen om de eer te redden, maar kort voor tijd kon één van de uitblinkers bij Eine met een mooie lob de 1-4 eindstand vastleggen. Eine lijkt me een stevige kandidaat om te promoveren naar de hoogste provinciale reeks, Belzele zal hard moeten knokken om het behoud te verzekeren.

Saltacampos:
Groundhop nummer: 180
Datum: 07-08-2016
Uur: 16.00
Land: België
Wedstrijd: CS Machelen-Racing Gent 0-9
Reeks: Beker van België
Niveau reeks: 7 (thuisploeg)
Afgelegde afstand (enkel): 62,7 km
Transportmiddel: (Supporters)Bus
Reistijd (enkel): 0u40
Weer: 23° –  Bewolkt
Prijs ticket: 6€
Toeschouwers: 200 (geschat)

In de tweede ronde van de beker kwam de Racing in actie. In het tussenseizoen had men het door de supporters verfoeide achtervoegsel “Zeehaven” officieel uit de clubbenaming laten verwijderen, waardoor de traditionele naam van stamnummer elf weer in gebruik is. De tegenstander was Machelen, dat in de vorige ronde verrassend de maat nam van gemeentegenoot Diegem. Door werken aan het stadion van Machelen, waar de zittribune vervangen wordt door een nieuwe, vond de wedstrijd aan de overkant van de straat op een jeugdterrein met kunstgras plaats. Prefab-gebouwen zorgden daar voor kleedkamers en kantine. Hierdoor was er van een stadion geen sprake, er waren enkel twee korte metalen afdakjes in de buurt van de middenlijn.



Racing begon slordig en zenuwachtig aan de wedstrijd, misschien wel door de blauw-witte pyro-actie van een tiental Machelenfans achter één van de doelen, maar wist toch nog voor het kwartier op voorsprong te klimmen. Daarna ontsnapte het tot twee maal toe aan de gelijkmaker bij stilstaande fases met ballen die in het strafschopgebied bleven hangen. Er werd echter orde op zaken gesteld en het tempo en de combinaties gingen een paar niveaus naar omhoog, de tegenstander kon niet meer volgen en bij rust stond het 0-5.

Na rust gingen de Ratjes in tegenstelling tot de algemene verwachting gewoon door, een paar eerste kansen werden door te veel individualisme nog onbenut gelaten, maar uiteindelijk werden nog vier rozen aan het totaal toegevoegd. Meteen de grootste zege uit de clubgeschiedenis in de Beker van België en de op één na grootste uitzege in een officiële wedstrijd in 117 jaar Racing Club Gent, ex aequo met de 0-9 bij FC Brugge (II) in 1907, en één minder dan de 0-10 zege bij Wallonia Namur in 1939.

Saltacampos:
Groundhop nummer: 181
Datum: 13-08-2016
Uur: 18.30
Land: Frankrijk
Wedstrijd: ES Marchoise-US Aiguerande 4-0
Reeks: Vriendschappelijk
Niveau reeks: 8 (thuisploeg)
Afgelegde afstand (enkel): 15 km
Transportmiddel: Auto
Reistijd (enkel): 0u20
Weer: 33° –  Zonnig en warm
Prijs ticket: 0€
Toeschouwers: 40 (geschat)

Mijn oorspronkelijke doel was de meest nabije club bij mijn vakantiehuis in Frankrijk te bezoeken, ES Dun-Naillat, maar dat mislukte op vrijdagavond. Thuis had ik op het laatste moment nog gekeken of de wedstrijd in Naillat, dan wel in Dun-le-Palestel zou worden gespeeld, want deze club is een fusie van de clubs van beide plaatsen. Er stond Naillat, dat is 4 kilometer, bij aankomst bleek daar niemand aanwezig, even checken via roaming leerde dat de wedstrijd last minute was verplaatst naar Dun, vanuit Naillat 9 kilometer, dat kon ik nog halen. Op naar Dun dus, daar kwam ik tien minuten voor tijd aan, maar ook daar was niemand te zien, na enig rondvragen bleek de wedstrijd te zijn afgelast wegens gebrek aan spelers door vakantie. Gezien de spelers op dit niveau in de Creuse niet betaald worden, kan je ook weinig van hen eisen natuurlijk.

De volgende dag speelde ES Marchoise, de club uit het veel grotere La Souterraine, thuis tegen US Aiguerande, een club uit het aangrenzende departement Indre. De thuisclub speelt regionaal voetbal in de Ligue Centre Ouest (Promotion d'Honneur), de bezoekers zijn in de hoogste afdeling van hun departement actief. Deze keer had ik geluk, de wedstrijd ging door. Ik raakte aan de praat met iemand die in het bestuur van Aiguerande actief was en zo kwam ik één en ander te weten over het voetbal op dit niveau in deze streek. Ook hier wordt niemand vergoed en zelfs de coach is meestal iemand uit eigen midden. Aiguerande kan moeilijk doorgroeien door het gebrek aan steun van de gemeente, die al twintig jaar hetzelfde bedrag subsidie uitkeert en door de ligging in het uiterste zuiden van de Indre, waardoor het moeilijk aan kwaliteitsvolle spelers komen is. De Creuse zou -ondanks de zeer beperkte bevolkingsdichtheid- een oplossing kunnen bieden, maar dat lukt niet, gezien de grens tussen beide departementen, volgens deze man, psycholgisch moeilijk te overbruggen is (de Creuse is Zuid-Frankrijk, een streek waar tot honderd jaar geleden de bevolking overwegend Occitaans en geen Frans sprak, de Indre behoort geografisch tot de noordelijke helft van Frankrijk). Ook aantreden in de liga's van de Creuse zou op zich interessanter kunnen zijn, maar dat laat de Franse voetbalbond blijkbaar niet toe.



De eerste helft was, op een schot op de lat door Aiguerande na, niet echt interessant, het was dan ook loeiheet, in de tweede helft bracht Marchoise meer kwaliteit in de ploeg en in een mum van tijd stond het 3-0. In de slotfase viel nog een vierde treffer.



Tijdens de rust bezocht ik de kantine en daar beleefde ik -wat mij betreft- het hoogtepunt van dit bezoek, toen ik daar een ingekaderde originele trui zag hangen waarmee lokale held Paul Sauvage in 1962 één van zijn zes interlands (tegen Duitsland) speelde. Het kleine stadion (één korte zittribune aan de lange zijde, zoals wel vaker op dit niveau in Frankrijk) is naar hem genoemd. Sauvage werd in 1939 in La Souterraine geboren en speelde in zijn profcarrière voor Limoges, Reims en Valenciennes.



Voor de liefhebbers, hier vind je een artikel van toen de man 75 werd (Frans):
http://www.lepopulaire.fr/limousin/actualite/departement/creuse/2014/06/12/lancien-international-natif-de-la-souterraine-a-dedie-une-grande-partie-de-sa-vie-au-ballon-rond_11038526.html

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

Naar de volledige versie